Wat vooraf ging:
Goh ja, full time leerkracht, zijinstromer nog wel, dus alles was zo nieuw en er wordt van je verwacht dat je daarnaast een lerarenopleiding volgt, als werkstudent doe je dat in avondonderwijs... bon, bref, het combineren, het vallen en opstaan, en het met momenten ook kortweg niet begrijpen wat er precies verwacht wordt, 't was écht op na enkele jaren. De succeservaringen werden schaars, de bandbreedte nam af, en dan, ja dan is het er plots: het signaal, een testtoon, beeld valt weg. Het nam tijd in beslag om het te laten doordringen en te beseffen en toe te geven aan mezelf. Vrienden en warme collegiale omkadering en begrip hielpen me, na een bijkomende zelfreflectie, de keuze te maken. Even terugtrekken...
En nu:
Sinds enkele weken weer aan de slag in het onderwijs, een topvak viel me in de schoot: meertalige communicatie. Daarbij onderzoek ik met de leerlingen hoe de talen zich verhouden in ons hoofd en uiteraard in de praktijk. Boeiend. Blij met deze uitdagende lesopdracht en meer nog, bovenal goed, er aan herinnerd te worden waarom ik volhoud, waarom ik dit alles doe !
Komt bij:
In januari gaan we er een verdere lap op geven. Ik neem er weer een klas bij en ga met hen aan de slag in de lessen Nederlands. Dat is broodnodig voor zij die kozen voor Nederlandstalig onderwijs, in Brussel. Dat mijn huidige school daarbij extra inzet op meertaligheid maakt me trots. Je mag het gerust een 'match' noemen ;-)
En verder...:
Volgt in januari het bevrijdende bericht dat ik naast (al de) ervaring (die ik opdeed) ook een getuigschrift kan voorleggen? Wordt vervolgd AKA to be continued...
(c) M. Wetzels. 'Rooftop, skyline' Bremen, 2018
